Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA) ανακοίνωσε την Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2026, την ιστορική απόφαση για την αποδέσμευση 400 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου από τα στρατηγικά αποθέματα των μελών του.
Σκοπός: Η κίνηση αποσκοπεί στην αντιμετώπιση των διαταραχών στην παγκόσμια προμήθεια και στη συγκράτηση των τιμών του αργού πετρελαίου.
Πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου παρέμβαση, καθώς το μέγεθος της αποδέσμευσης είναι το μεγαλύτερο στην ιστορία του οργανισμού.
Διαθεσιμότητα Αποθεμάτων: Τα μέλη του IEA διατηρούν συνολικά αποθέματα έκτακτης ανάγκης που υπερβαίνουν τα 1,2 δισεκατομμύρια βαρέλια, με επιπλέον 600 εκατομμύρια βαρέλια σε άλλες μορφές αποθεμάτων.
Τα περισσότερα δεν ανήκουν στις ΗΠΑ, αν και η συμβολή τους είναι η μεγαλύτερη από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Από τα 400 εκατομμύρια βαρέλια που συμφώνησαν να αποδεσμεύσουν τα 32 κράτη-μέλη του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (IEA), οι ΗΠΑ θα συνεισφέρουν 172 εκατομμύρια βαρέλια.
Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ καλύπτουν το 43% της συνολικής ποσότητας, ενώ το υπόλοιπο 57% προέρχεται συλλογικά από τις άλλες χώρες-μέλη του οργανισμού.
Ακολουθεί η κατανομή των κυριότερων συνεισφορών:
Ηνωμένες Πολιτείες: 172 εκατομμύρια βαρέλια.
Ιαπωνία: 80 εκατομμύρια βαρέλια.
Λοιπά μέλη (συνολικά): 148 εκατομμύρια βαρέλια (συμπεριλαμβανομένων χωρών όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Αυστρία).
Η αποδέσμευση από την πλευρά των ΗΠΑ θα γίνει μέσω του Στρατηγικού Αποθέματος Πετρελαίου (SPR) και αναμένεται να ολοκληρωθεί σε διάστημα περίπου 120 ημερών.
Τα 400 εκατομμύρια βαρέλια αντιστοιχούν σε περίπου 4 ημέρες παγκόσμιας ζήτησης.
Η εκτίμηση αυτή βασίζεται στα εξής δεδομένα για το 2026:
Ημερήσια Ζήτηση: Η παγκόσμια κατανάλωση πετρελαίου το 2026 υπολογίζεται σε περίπου 104,8 έως 106,5 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα.
Σύγκριση με Ροές: Η ποσότητα αυτή ισοδυναμεί επίσης με 20 ημέρες πλήρους ροής πετρελαίου μέσω των Στενών του Ορμούζ, από όπου διέρχονται καθημερινά περίπου 20 εκατομμύρια βαρέλια.
Παρόλο που ο αριθμός των 400 εκατομμυρίων ακούγεται τεράστιος, στην πραγματικότητα καλύπτει μόνο ένα μικρό κλάσμα της ετήσιας παγκόσμιας ανάγκης, λειτουργώντας κυρίως ως «πυροσβεστικό» μέτρο για τη συγκράτηση των τιμών και την αναπλήρωση κενών που προκαλούν οι γεωπολιτικές αναταραχές στη Μέση Ανατολή.
Προσθήκη νέου σχολίου