«Η υπόθεση ότι το Ιράν ποντάρει στον πόλεμο φθοράς είναι εξαιρετικά βάσιμη, στηριζόμενη στα λεγόμενα “μαθηματικά των πυρομαχικών”», τονίζει στο documentonews.gr ο διεθνολόγος Ανδρέας Λιούμπας. Σύμφωνα με τον ίδιο «μέχρι στιγμής το Ιράν εφαρμόζει δόγμα κορεσμού, χρησιμοποιώντας φθηνά drones Shahed (35.000 δολάρια) για να αναγκάσει τις ΗΠΑ να δαπανούν Patriot (4 εκατ. δολάρια ανά βολή)».
Όπως αναφέρει ο γνωστός διεθνολόγος από τις 5 Μαρτίου υπήρχαν χώρες του Κόλπου που ανέφεραν ότι τα πυρομαχικά αναχαίτισης είχαν εξαντληθεί και ζητούσαν αναπλήρωση από τις ΗΠΑ.
Οι εκτιμήσεις
«Σε ό,τι αφορά τα επιθετικά όπλα εκτιμήσεις θέλουν τις ΗΠΑ να έχουν ξοδέψει 400 Tomahawks μόνο το πρώτο 72ωρο, καταναλώνοντας το 10% του εικαζόμενου παγκόσμιου αποθέματός τους, ενώ ο ρυθμός αναπλήρωσης εκτιμάται σε 100-200 μονάδες ετησίως», σημειώνει ο Ανδρέας Λιούμπας.
Όπως εξηγεί, «όλα τα προηγούμενα είναι εκτιμήσεις που προέρχονται από στρατιωτικούς αναλυτές που στηρίζονται σε ανοικτές πηγές και συνεπώς τα νούμερα μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερα ή εντελώς διαφορετικά – το βέβαιο είναι οτι τα αποθέματα τόσο των ΗΠΑ όσο και του Ιράν είναι πεπερασμένα ωστόσο η αναλογία πυραύλων αναχαίτισης προς εισερχόμενες απειλές είναι περίπου 1:5 κατά μέσο όρο κάτι που σημαίνει ότι με αυτούς τους υπολογισμούς τα αποθέματα των αμυνόμενων εξαντλούνται πιο γρήγορα από τα αποθέματα των επιτιθέμενων».
Τεράστιο το κόστος
Ο ίδιος προσθέτει ότι «οικονομικά, η επιχείρηση κόστισε στις ΗΠΑ περίπου 779 εκατ. δολάρια την πρώτη ημέρα. Αν και ο αμυντικός προϋπολογισμός των 1,5 τρισ. δολάρια μπορεί να απορροφήσει το κόστος βραχυπρόθεσμα, η απειλή κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ προκαλεί άνοδο 9% στο Brent (79-82 δολάρια ), επιβαρύνοντας την παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα».
Προσθέτει, δε, ότι «η οικονομική ζημία είναι πολύ πιθανή για το Ισραήλ λόγω της επιστράτευσης 100.000 εφέδρων και της παράλυσης της εγχώριας αγοράς».
«Εξετάζοντας κριτικά το επιχείρημα μπορούμε να ισχυριστούμε βάσιμα πώς ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Ουάσιγκτον δεν είναι η χρεοκοπία αλλά η μακρόχρονη εμπλοκή σε ένα πόλεμο οικονομικής φθοράς με ακαθόριστο σκοπό», σημειώνει ο Ανδρέας Λιούμπας.
«Καθόλου βέβαιο»
Επιπλέον, λέει στο Documento ότι «αν υποθέσουμε ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιδιώκουν την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν εκτιμάται ότι αυτό θα απαιτούσε οπωσδήποτε χερσαίες επιχειρήσεις τις οποίες είναι αμφίβολο ότι ακόμη και η συνδυασμένη δύναμη τους μπορεί να υλοποιήσει εξαιτίας του μεγέθους της χώρας, του γεωγραφικού ανάγλυφου, της ύπαρξης εκπαιδευμένου τακτικού στρατού και της αμφίβολης υποδοχής από το πληθυσμό που μεγάλο τμήμα του μπορεί να αποδοκιμάζει το καθεστώς ωστόσο δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα υποδέχονταν φιλικά τους Αμερικανούς ή τους Ισραηλινούς».
«Η “αξιοποίηση” των Κούρδων του Ιράκ ως χερσαία δύναμη αποσταθεροποίησης του καθεστώτος δεν είναι βιώσιμη μακροπρόθεσμα και έχει περισσότερο ρίσκο παρά όφελος», εξηγεί ο διεθνολόγος με ειδίκευση στην Κίνα και επικεφαλής ερευνητής της Ομάδας Ανατολικής Ασίας του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων.
Προσθήκη νέου σχολίου